Heilig

Column

images

Behalve als Angus schrijf ik ook onder mijn eigen naam in het lokale kerkenblad. Eens in de acht tot tien weken verschijnt er een column van mijn hand, deze keer over de Olympische Spelen en de positie van homo’s in en buiten Rusland.

Vandaag komt-ie uit, dus mag hij hier ook.

In the spotlights heet het stukkie.

De Olympische Spelen zijn in volle gang; als u dit leest, lopen ze al naar hun einde. Nog een paar dagen en we kunnen de discussie over de vraag of ‘we’ wel of niet hadden moeten gaan weer sluiten. ‘We’ zijn gegaan. Onze minister-president heeft de anti-homowetgeving in een gesprek met de grote baas van Rusland aan de orde gesteld, en een van onze beste sporters heeft geknuffeld met diezelfde grote baas. Weet hij dat zij ook lesbisch is? Zij weet in elk geval hoe hij erover denkt.

In de aanloop naar de Spelen raakte ik verzeild in een internet-discussie over de vraag waarom de anti-homowetgeving in Rusland momenteel zoveel meer aandacht krijgt dan die in zeg Uganda, Nigeria, Jamaica. Het antwoord ligt natuurlijk voor de hand: iedereen kijkt nu naar Rusland, dus als je op wilt vallen moet je het dáár doen. Een van mijn gespreksgenoten vond het niet eerlijk: hij is verslingerd aan Rusland, en vindt dat al die aandacht voor de negatieve kanten van zijn favoriete reis- en studiebestemming het beeld te veel vertekent. We konden veel beter gaan protesteren tegen de regeringen van die andere landen, waar in sommige gevallen zelfs de doodstraf kan worden opgelegd aan openlijke homoseksuelen.

Nu ben ik doorgaans een voorstander van een ‘meersporenbeleid’, of zoals mijn moeder zaliger zei: ‘Je kunt tegelijk het ene doen en het andere niet nalaten.’ Tegelijkertijd begon ik me ook af te vragen waar onze kerken in deze hele discussie staan. De tijd dat ‘we’ (weer een andere ‘we’) in de bijbel lazen dat God homoseksualiteit afkeurt ligt nog niet heel ver achter ons, en iets niet afkeuren betekent niet automatisch dat ‘we’ nu overal ter wereld de barricaden opgaan om te demonstreren of vechten voor gelijke behandeling van mensen met verschillende seksuele geaardheden.

taartIk hoor er van PKN-wege eigenlijk nooit zoveel over, en eerlijk gezegd vond ik dat wel een beetje verontrustend. Gelukkig kun je tegenwoordig op het wereldwijde web van alles vinden, dus ook informatie over wat Kerk in Actie bijvoorbeeld onderneemt om onze solidariteit te betuigen met LHBTs (de afkorting voor wie ‘lesbiënnes, homo’s, biseksuelen en transgenders’ een te grote mondvol  vindt). Want ‘we’ doen gelukkig wel wat. Het is me alleen wel duidelijk geworden dat het niet altijd verstandig is daar grote ruchtbaarheid aan te geven. In landen waar mensen die openlijk homoseksueel zijn worden bedreigd, geïntimideerd en mishandeld, al dan niet van overheidswege, moet je waarschijnlijk een heel andere strategie volgen om de positie van LHBTs te verbeteren. Waarschijnlijk kun je in zulke landen beter eerst heel onopvallend te werk gaan, anders maak je het de mensen om wie het gaat alleen maar extra zwaar. Soms moet je de spotlights een tijdje op iets anders richten. Op mooie sportprestaties bijvoorbeeld. Of anders op successen die wel behaald worden door groeperingen die zich druk maken voor mensenrechten. En intussen niet nalaten individuele mensen die om wat voor reden dan ook bedreigd worden in hun bestaan, te steunen en aan te moedigen zichzelf te zijn. En dat doen ze bij Kerk in Actie wel. Ben ik toch weer trots op ‘ons’.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s