Buiten

Piek-ervaring: ballonvaart

Kun je een algeheel gevoel van ‘bleehh’ compenseren met piek-ervaringen? Eerlijk gezegd denk ik van niet, maar wat me gisteren is overkomen heeft me wel een langdurige grijns op mijn gezicht gegeven. Vandaag sta ik echt wel weer met beide benen op de grond, maar de herinnering aan de ballonvaart die ik gisteravond heb gemaakt, heeft wel zo’n indruk op me gemaakt dat ik nu wel móét proberen er iets van te beschrijven. Gelukkig hebben we de foto’s nog, voor als woorden tekort schieten.

Angus in een mandje

Angus in een mandje

Hij stond al jaren op mijn verlanglijstje, maar ik beschouwde een tochtje met een heteluchtballon als een van die onbereikbare idealen waar je wel van droomt, maar die alleen zijn weggelegd voor anderen. Toen mijn geliefde begin deze week dan ook voorstelde dat ik op de traditionele Jouster Ballonfeesten mee de lucht in zou gaan, wist ik even niet hoe te reageren. Ik, moi, met een ballon mee? Echt? Het was hem menens, en het kaartje werd gekocht. Nu moest alleen het weer nog mee zitten, want met een windkracht groter dan drie en/of regen zou het feest niet doorgaan. En het spande erom: er zat wel een weersverandering in de lucht.

Op de grond is het dringen

Op de Jouster Ballonfeesten gaan elk jaar een aantal dagen achtereen tientallen ballonnen de lucht in, wat tot in de wijde omtrek behoorlijk wat publiek trekt. Mensen betalen zelfs entree voor de drafbaan die als startpunt wordt gebruikt, om het spektakel van dichtbij mee te maken. We waren er zelf een aantal jaren geleden ook al eens bij geweest, maar toen bleven we beiden aan de grond. Er worden tal van festiviteiten omheen georganiseerd, zodat jong en oud zich ook kunnen vermaken met andere zaken dan alleen het uitrollen, opblazen en vertrekken van de ballonnen. Gisteravond was het ‘house-avond’, maar het grootste deel daarvan heb ik dus niet meegemaakt.

Eerst de tent opblazen, dan de lucht opwarmen

Eerst de tent opblazen, dan de lucht opwarmen

Manlief mocht mee het veld op, om foto’s te maken en mij tot aan het vertrek mentaal bij te staan. Dat is wel fijn, want de selfie die ik met mijn smartphone heb gemaakt, is buiten de context totaal onbegrijpelijk. Voordat zo’n heel gevaarte de lucht in kan, moet er heel wat gebeuren: in de tent die een half opgeblazen ballon vormt, kun je een leuk circus laten optreden, of een flinke horde scouts laten overnachten. We hebben nu van heel dichtbij gezien hoe ze die lucht erin blazen, en hoe vervolgens die lucht verwarmd wordt teneinde op te kunnen stijgen. En dat alles moet dan bijzonder gecontroleerd gebeuren, want je moet elkaar niet in de vaar-lucht zitten of de wind uit het zeil nemen. Alle piloten staan met elkaar en met de grond in radioverbinding, net als op een ‘echt’ vliegveld. We gingen niet eerder omhoog dan dat we daarvoor het sein hadden gekregen.

Daar, in die blauwe linksboven, gingen we!

Daar, in die blauwe linksboven, gingen we!

Zelfde ballon van bovenaf

Zelfde ballon van bovenaf

Schoonzus, al jaren betrokken bij de organisatie van de feesten, en manlief zwaaiden me uit, en voordat ik het wist hingen we hoog boven de A7 tussen Joure en Sneek, en keek ik uit over Brekken, Fluessen, Jentsjemar en Sneekermeer. We voeren voornamelijk in westelijke richting, met een beetje noord hier en daar, over een gebied dat ik vanaf de grond als kind redelijk had leren kennen, zowel door er zelf doorheen te fietsen als door verhalen van mijn vader, die vlak onder Sneek zijn kinderjaren heeft doorgebracht. Naar die Jentsjemar bijvoorbeeld is in onze familie de grootste soeppan vernoemd. In de weilanden daartussen zagen we koeien op weg naar de stal en reeën in volle galop. We kruisten de weg door Hommerts-Jutryp, voor mij onlosmakelijk verbonden met fietstochten op weg van Leeuwarden naar ons vakantieadres in Gaasterland.

De zon even in het water zien schijnen

De zon even in het water zien schijnen

Onze piloot René vertelde enthousiast hoe blij hij was met deze windrichting: ‘Dit is echt het mooiste stuk om overheen te vliegen, je ziet zowat alle Friese meren’. En hij bleef maar wijzen en namen noemen van meren, poelen, dorpjes en gehuchten. De zes mij totaal onbekende mannen die met mij en de piloot deze tocht maakten, waren al net zo onder de indruk als ik. Totdat vanuit Joure het sein kwam dat er een bui aan zat te komen, met onvoorspelbare windvlagen. ‘Het wordt een sportieve landing’, kondigde hij aan, nadat hij ons had uitgelegd waarom we in zulk weer niet door konden varen. Gelukkig had hij goed uitgelegd wat we moesten doen om de impact op te vangen, en daardoor viel me de klap uiteindelijk nogal mee. Natuurlijk landde het mandje op zijn kant, en moesten we er op handen en voeten uit kruipen, maar we kwamen er allemaal ongeschonden uit.

Piloot René: 'Zullen we hem even inpakken voordat het gaat regenen?'

Piloot René: ‘Zullen we hem even inpakken voordat het gaat regenen?’

Het is traditie om een ballonvaart af te sluiten met een glas champagne, en voor degenen voor wie het de eerste keer is een speciale ceremonie met gras en nog meer champagne, maar dan op je hoofd. En dan ben ik nu, behalve gecertificeerd whiskeyproever (zie Hoezo Angus?), ook gecertificeerd ballonpassagier. En vooral: een geweldige ervaring rijker.

2 thoughts on “Piek-ervaring: ballonvaart

  1. Mooi vrouw, staat stiekem ook nog wel op mijn lijstje (dat van de bucket…) Wilde je echtgenoot niet mee?
    Nou ja, nu maar op naar een volgende ervaring of het gewone leven 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s