Boek

Lezen op advies van de volgende generatie

Paper townsYoung Adult Literature, boeken voor jong-volwassenen, had je die ook al toen ik een jaar of twintig was? Is opgroeien tegenwoordig moeilijker, waardoor er een heel eigen literair genre over tot ontwikkeling is gekomen? In elk geval is er nu de erkenning dat volwassen worden niet vanzelf gaat, en belangrijke vragen oproept. Ik noem maar wat: je allerbeste vriend komt uit de kast, wat betekent dat voor jou, en voor jullie vriendschap? Of het meisje waar je al sinds je kleutertijd verliefd op bent, lijkt van de ene op de andere dag van de aardbodem verdwenen, wat doe je dan, hoe voel je je dan?

Heb ik even mazzel dat ik een boekenwurm als dochter heb. In haar jonge jaren heb ik genoten van alles wat er op het gebied van kinderboeken te koop was en waar ik als kind nooit aan toe gekomen was (ik was blijven steken bij ‘Dik Trom’ en ‘Pietje Bell’; 30 jaar later lazen we alles van Annie M.G. Schmidt, Guus Kuijer, Astrid Lindgren en natuurlijk J.K. Rowling). Nu ze zelf studeert, en blogs schrijft over o.a. de boeken die ze leest, krijgen we regelmatig tips van haar: ‘Dit móét je lezen!’ Zo ben ik in Toscane ook aan ‘Extremely loud & incredibly close’ van Jonathan Safran Foer begonnen: het ‘moest’ van dochterlief.

aridanteEn intussen heb ik er al wéér twee van haar lijstje gelezen, en zou ik willen dat ik jonger was, om nóg meer tijd te hebben voor alles wat er nog te lezen is. Gisteren kon ik ‘Paper Towns’ van John Green afstrepen, net op tijd, want vandaag ‘moet’ ik mee naar de film met dezelfde naam. En zo’n anderhalve week geleden deed ik met een zucht ‘Aristotle and Dante discover the secrets of the Universe’ dicht. Van de schrijver van dat boek, Benjamin Alire Sáenz, had ik nog nooit gehoord, van John Green inmiddels wel – zijn ‘The fault in our stars’ is ook verfilmd, al heb ik dat nog niet gezien, maar wel gelezen.

Het boek van Sáenz is zelfs nog niet in het Nederlands vertaald, en als niet snel iemand dat doet, mag iemand me vertellen waar ik me moet melden om die taak op me te mogen nemen. Over eerdere YA-boeken heb ik opgemerkt dat ik het zo knap vond dat de schrijvers er nergens tear jerkers van maakten; ik krijg nu bijna het gevoel dat dat een van de kenmerken van het genre is (hoewel het bij ‘Aristotle and Dante’ niet veel scheelde of ik had een zakdoek nodig). Weet iemand een goeie vertaling voor ‘matter-of-factly’? Er gebeurt van alles in de jonge levens van de hoofdpersonen; ze doen grote en grootse ontdekkingen, maar alles wordt beschreven zonder poeha, en in glashelder proza.

‘Proza’, gek dat dat woord hier valt, terwijl je het boek van Green ook kunt lezen als een poëzie-analyse van de grote Walt Whitman. Een gedicht van deze Amerikaanse dichter van rond 1850 vormt een rode draad in ‘Paper Towns’. Dat is meer dan anderhalve eeuw geleden geschreven, en toch past het naadloos in het verhaal over Amerikaanse jongeren die zich voorbereiden op hun prom en  graduation. En ook in ‘Aristotle and Dante’ komt poëzie aan de orde op een manier die je bijna niet verzint: de hoofdpersonen, twee 15-jarige jongens, lezen elkaar gedichten voor – alsof het de normaalste zaak van de wereld is.

Maar nergens worden de verhalen ongeloofwaardig, en dat vind ik een heel bijzondere kwaliteit van deze boeken. Ik zou ze graag al gelezen hebben toen ik zelf nog jong volwassen was. Dat kan natuurlijk niet, want toen waren ze nog niet geschreven. Volwassen worden houdt gelukkig nooit op, en vragen over hoe je je verhoudt ten opzichte van de mensen om je heen blijven boeien. Ik ben blij dat ik erover kan lezen – en, wie weet, ook zelf over kan schrijven.

5 thoughts on “Lezen op advies van de volgende generatie

  1. Wat leuk geschreven, zeg! Ik ben gelukkig nog wel jong volwassen en heb dus nog lekker de tijd om al die young adult boeken te lezen! Alleen paper towns, wat vond je van het boek? Ik vond het zelf niet zo, namelijk. Margo is een heel interessant personage en ik had graag meer over haar gelezen, of gewild dat het vanuit haar was geschreven, in plaats van Quentin. Vond het tegenvallen, ondanks mijn liefde voor John Green.

    • Dankjewel voor je compliment! Wat fijn dat je nog zo veel tijd voor de boeg(k) hebt. Maar jammer dat je Paper Towns ‘niet zo’ vond, al is dat misschien ook een kwestie van smaak. Ik vond het wél interessant om het verhaal vanuit Q te lezen; ik denk dat veel meer jonge mensen zich herkennen in Q dan in Margo. Misschien is het voor jou een leuke exercitie om zelf te proberen dat verhaal van Margo te schrijven?

      • Goh, inderdaad! Daar had ik nooit zo over nagedacht, hoewel ik in mijn review van het boek ook al schreef dat ik het jammer vind dat het niet vanuit Margo is geschreven. Maar je hebt helemaal gelijk, waarom schrijf ik dat gewoon niet zelf? Het boek heb ik thuis liggen, dus ik ga het denk ik nog een keer lezen en dan herschrijven, bedankt voor het idee!

  2. Pingback: Why I Love YA | Books Baking and Blogging

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s