muziek

Gitaren met namen

Sebastian en Stookey

Sebastian en Stookey

Van tijd tot tijd plopt er een liedje mijn hoofd binnen terwijl ik dat heel lang niet heb gehoord. Als gevolg van mijn opvoeding kan dat zomaar een psalm of gezang zijn, maar ook een (pop)song uit een ver of iets dichterbij verleden. Vandaag was daar ineens ‘Sebastian’, van Noel Paul Stookey, van zijn album ‘Paul And’. De hele tekst staat tegenwoordig online, en er is vast ook wel een geluidsopname van te vinden; ik had hem op elpee. Het liedje gaat over een gitaar, om precies te zijn Stookey’s eigen gitaar, die hij Sebastian heeft genoemd. Hij heeft er nóg een, las ik vandaag, en die heet Benjamin.

één van BB King's Lucilles

één van BB King’s Lucilles

Er zijn meer en beroemder artiesten (geweest) die hun gitaar de naam van een persoon hebben meegegeven, maar gek genoeg is dat vaak een meisjesnaam (‘Lucy’ van Albert King, ‘Lucy’ van George Harrison, ‘Lucille’ van BB King, ‘Betty Jean’ van Jimi Hendrix etc.). Of ‘Blackie’ van Eric Clapton een meisjes-, jongens- of hondennaam is kan ik er niet aan af horen, en Eddie Van Halen’s ‘Frankenstein’ is ook geen gewone jongensnaam.

Sebastian en Benjamin zijn ook nog eens geen dertien-in-een-dozijn-gitaren, het zijn handgemaakte 12-snarige akoestische instrumenten, gemaakt door Nick Apollonio. Het verhaal over de eerste ontmoeting tussen Stookey en Apollonio is al een prachtige anekdote op zich; ik krijg er tenminste kippenvel van.

jaren '60

jaren ’60

Hoe ik die Paul Stookey nou eigenlijk ken? De meeste mensen die hem kennen, zullen zich vooral Peter, Paul & Mary herinneren, en die dateren nog uit de jaren ’60 van de vorige eeuw. Met ‘If I Had a Hammer’ hadden ze al in 1961 een wereldhit. Van dat deel van zijn carrière herinner ik me niet veel – daar ben ík zelfs te jong voor. In de tijd dat ik hem, nou ja zijn muziek, leerde kennen, was hij al ‘born again’, zoals een bepaalde categorie christenen zich graag noemt. Dat betekende in zijn geval gelukkig niet dat hij alleen nog maar liedjes ‘voor de Heer’ ging schrijven – hoewel daar in principe natuurlijk niks mis mee hoeft te zijn. Hij zingt alleen geen liedjes die haaks staan op zijn geloof. ‘Why Should the Devil Have All the Good Music?’ had geloofsgenoot Larry Norman al in 1972 in een rocknummer gevraagd.

‘Good music’ heeft Stookey zeker gemaakt: zijn ‘Wedding Song (There Is Love)’ is in elk geval heel lang gebruikt als muziek bij huwelijksplechtigheden, en zijn versie van Peter Yarrow’s ‘Puff the Magic Dragon’ (live op de elpee ‘Real to Reel’) blijft een hilarisch verhaal. In het vertellen van hilarische verhalen is deze man sowieso een meester; ik ken nog hele stukken gesproken tekst op ‘Real to Reel’ uit mijn hoofd. Maar hij heeft er dan die prachtige diepe stem bij, en die aanstekelijke schaterlach. Op ‘Paul And’ staat bijvoorbeeld ook het knotsgekke onzinliedje ‘Ju Les Ver Negre En Cheese’, na her-spatiëring: ‘Jules Verne Green Cheese’.

Eind jaren ’70, begin jaren ’80 heb ik Paul Stookey een paar keer live zien optreden, ik herinner me in elk geval nog een concert in ‘De Klinker’ in Winschoten of all places. Ik heb Sebastian (en misschien ook Benjamin) dan ook zeker wel eens in het echt gezien – en vooral gehoord. Een 12-snarige gitaar heeft dan ook best lang op mijn verlanglijstje gestaan; het is er alleen nooit van gekomen. Ach, zolang ik er geen heb, hoef ik ook niet na te denken over een naam…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s