muziek

Rhiannon Giddens live in Amsterdam

P1050747Alwéér zo iemand van wie ik een jaar geleden nog nooit had gehoord, sterker nog: ik was zowel de voor- als de achternaam nog nooit eerder tegengekomen. Dat blijkt wel wat over mij te zeggen, want ‘Rhiannon’ is ook de titel van een liedje van Fleedwood Mac, én de naam van een feeënprinses uit een oud-Welshe prozatekst. De kans bestaat dat deze zangeres naar het liedje genoemd is, want ze is uit 1977, en het liedje dateert van twee jaar eerder. Wij kwamen haar op het spoor via mijn in eerdere blogs al geroemde huis-muziekdealer, die zijn enthousiasme over haar geluid niet onder stoelen of banken stak. Het gerucht gaat dat hij daarmee zelfs de ‘popprofessor’ Leo Blokhuis heeft aangestoken, maar ik weet niet zeker of dat een kip-ei-verhaal is. Mevrouw Giddens werkt pas sinds 2013 aan haar solo-carrière; daarvoor maakte ze deel uit van de Carolina Chocolate Drops (ook nog nooit van gehoord), en doet dat volgens Wikipedia zelfs nu nóg. Ze zingt en speelt viool en banjo, en heeft een conservatoriumdiploma op het gebied van opera. Haar stem is dan ook bepaald niet kinderachtig, al klinkt ze nou ook niet meteen klassiek.

Dat Rhiannon Giddens op 23 januari kwam optreden in Amsterdam, in de North Sea Jazz Club, hoorden we pas nadat we de tickets voor Jason Isbell in Paradiso al in huis hadden. Hier ook kaartjes voor kopen betekende dat we twee weekends achtereen tijd in de hoofdstad door zouden brengen, wat vanuit Groningen toch wel een eindje rijden is. Maar de ene cd die we van haar hebben was vooral voor heer gemaal overtuigend genoeg, en ik ging uiteraard graag mee. En daar heb ik geen spijt van: het was een indrukwekkend optreden.

P1050753De North Sea Jazz Club heeft zeker banden met het jazzfestival met dezelfde naam, en trekt het begrip ‘jazz’ ook net zo breed als het Festival schijnt te doen. Het idee achter de club is dat je kunt dineren en luisteren tegelijk; de meeste kaartjes worden dan ook in combinatie met een diner verkocht. Wisten wij veel? Pas lang nadat we de tickets binnen hadden, begreep ik dat wij tot een klein gezelschap behoorden dat zitplaatsen zónder tafeltje had gereserveerd. Onze huisdealer bijvoorbeeld kon alleen nog een tafeltje mét diner bemachtigen. Toen wij de zaal ruim op tijd binnenkwamen, zat die al helemaal vol met dinergasten in diverse stadia van hun driegangenmaaltijd. P1050742Wij hadden in de stad al heerlijk gegeten na een schitterende dag in het centrum van Amsterdam. Help me onthouden dat ik daar vaker naar toe wil.

Onze zitplaatsen bevonden zich op een prettige kijkafstand vanaf het podium, zij het dat ik de vloer daarvan niet kon zien, zodat ik pas laat doorhad dat Giddens op blote voeten optrad. Op diverse YouTubefilmpjes is te zien dat ze dat vaker doet; ik vind het wel huiselijk dat ze dat doet. Je loopt tenslotte alleen op blote voeten waar je je op je gemak voelt. En zich op haar gemak voelen op het podium leek ze dan ook wel te doen. Ook de felrode jurk waar ik jaloers op was, droeg bij aan de indruk dat Rhiannon Giddens het een feest vindt om op de planken te staan. En wij vonden het een feestje om haar daar te zien en horen, samen met een geheel mannelijke begeleidingsband met een scala aan instrumenten: elektrische gitaar, violen, contrabas, drumstel, banjo’s, akoestische gitaar, een handvol percussie-dingen en zo’n grote verticale trom, en een mandoline.

Aan het type instrumenten te beoordelen zou je zeggen dat we vooral country-achtige muziek hebben gehoord. Dat is niet zo: zelf vindt ze het ook lastig om haar genre in één hokje onder te brengen, en dat snap ik wel. Het ene moment hoorden we gospel, even later je reinste blues, maar de instrumenten lenen zich ook voor typische folkmuziek, en dat kregen de dame en heren er dan ook welluidend uit. Ik merk dat ik zelf steeds meer van viool en minder van fiddle ga houden, maar ik moet zeggen dat deze mensen het wel wisten te brengen. Op de handgeschreven setlist staat het laatste nummer voor de pauze omschreven als ‘Canadian’; mij klonk het in de oren als een opzwepend stuk Ierse folk voor twee fiddles en band.

Indrukwekkender vind ik de covers van oudere stukken, die ze geheel naar eigen hand heeft gezet. Of het nou Sister Rosetta Tharpe is of Dolly Parton, Rhiannon Giddens weet van veel nummers het monumentale karakter te destilleren en verder te stileren. Haar eerbetoon aan Dolly Parton is ook zeer onomwonden: deze mevrouw had/heeft meer te brengen dan alleen leuke liedjes. Haar ‘Don’t Let It Trouble Your Mind’ is voor Giddens een duidelijk teken van feminisme, en als zodanig vindt ze het ook een eer om dit nummer te coveren. Ook ‘Water Boy’ is een cover, van ene Odetta Felious, ook gezongen door Harry Belafonte. Het vreemde geval doet zich voor dat ik dit nummer vaak doorspoel als ik het vanaf cd hoor, maar dat ik nu, nu ik het haar live zie en hoor brengen, van mijn sokken word geblazen door de kracht die er van uitgaat, onder andere door haar mimiek. Als je zo wordt gesommeerd thuis te komen, haal je het niet in je hersens om weg te blijven…

P1050746Ook onder de indruk ben ik van ‘Factory Girl’, een Iers a-capella-liedje dat Giddens heeft bewerkt ter nagedachtenis aan de slachtoffers van de ramp in de Rana Plaza-fabriek in Bangladesh. Nóg zo’n speciaal verhaal is het jazzy ‘Underneath The Harlem Moon’,  eigenlijk een erg racistisch nummer uit de jaren ’30, dat door tal van witte en zwarte artiesten bewerkt is tot een anti-racistisch protest.  En wéér een heel andere kant van zichzelf laat ze zien in twee nummers van ‘The New Basement Tapes’, een album met teksten van niemand minder dan Bob Dylan, opgenomen met medewerking van flink wat grote namen als Elvis Costello en Marcus Mumford, geproduceerd door T Bone Burnett. Dat er na het laatste nummer nog een encore moet komen, lijdt dan ook geen enkele twijfel, en het gospelnummer ‘Up Above My Head’ van Sister Rosetta is aldus een heerlijke uitsmijter – we mogen zelfs meezingen. Rhiannon Giddens weet het allemaal overtuigend te brengen, en heeft er ook nog een goed verhaal bij. We vinden het dan ook jammer dat ze van haar EP ‘Factory Girl’ geen gedrukte exemplaren bij zich heeft. ‘Tomorrow Is My Turn’ hadden we al; nou ja, dan draaien we die in de auto naar huis gewoon twee keer…

One thought on “Rhiannon Giddens live in Amsterdam

  1. Pingback: Van Rhiannon Giddens naar Oumou Sangaré | Chez Angus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s