muziek

Jason Isbell – again

Jason Isbell in duel/duet met Sadler Vaden

Jason Isbell in duel/duet met Sadler Vaden

Je moet het maar durven: één van je allergevoeligste liedjes als encore neerzetten na een spetterende avond in onze eigen Oosterpoort.  Met ‘Children of Children’ gaf Jason Isbell gisteravond het signaal ‘alle gekheid even op een stokje, jongens, maar dit is waar ik vandaan kom’. Kind van een 17-jarige moeder zijn is waarschijnlijk ook voor hem niet leuk geweest, maar in dit lied bezingt hij ook de jaren die hij, door geboren te worden, van haar heeft afgenomen. Het is niet het enige liedje waarin hij toont hoe volwassen hij is geworden na zijn wilde jaren (voor degenen die hem nog niet kennen: Isbell is ooit als dronken lor de Drive By Truckers uitgezet en drinkt tegenwoordig geen druppel meer).

Het was een fantastisch weerzien na het concert in Paradiso dat we in januari ook meemaakten. Paradiso/Amsterdam heeft natuurlijk een heel speciale ambiance, maar Groningen doet dezer dagen zijn naam als studentenstad alle eer aan; dat had Jason Isbell ook al gemerkt. Hij werd twee dagen vóór zijn optreden al gesignaleerd in de binnenstad, en viel daarmee met zijn neus in de boter: afgelopen maandag begon de KEI-week. Als je je hotelaccommodatie op 200 meter van de Grote Markt af hebt, dan kan het niet anders of daar krijg je wat van mee. Zouden hij en zijn begeleidingsband ‘The 400 unit’ er een of twee slapeloze nachten van hebben gehad? Aan de muziek was het niet te merken: ze stonden met evenveel overgave te spelen als in januari.

gewone jongen - foto Kirsten Bakker

gewone jongen – foto Kirsten Bakker

Nou, okee dan, één negatief puntje: ze speelden vier nummers minder dan toen. Persoonlijk had ik graag ‘Elephant’ nog weer gezien/gehoord. Maar daarmee kun je niet zeggen dat we minder waar voor ons geld kregen, en zoals gezegd geeft Isbell zich ook al behoorlijk bloot met zo’n nummer als ‘Children of Children’. Wat mij betreft blijft dat ook zijn grote kracht: hij maakt muziek van alles wat je als mens kunt meemaken – en hij hééft het nodige meegemaakt – zonder ook maar een moment te blijven hangen in sentimenteel effectbejag. Zo staat hij ook op het podium: gewone jongen, haar netjes gekamd en gegeld, geruit bloesje met korte mouwen boven nette ongebleekte jeans. In de Oosterstraat zou je hem zomaar voorbij kunnen lopen terwijl hij daar op een terrasje zat. Een aantal van mijn oud-collega’s had het geluk hem niet over het hoofd te zien, en de Bakker-zusjes hebben het zelfs voor elkaar gekregen om hun ontmoeting met hem op foto vast te leggen.

Tijdens de (staande) nazit hoopten we nog even dat hij bij de merchandise zou verschijnen om handtekeningen uit te delen en met nog meer fans op de foto te gaan, maar net als in Amsterdam deed hij dat niet. Daarover is in januari nog een hatelijke tweet verschenen, waarop Isbell gelukkig zijn antwoord klaar had. Afgezien van het feit dat je na zo’n set waarschijnlijk best moe bent, kan ik me ook voorstellen dat niet iedere artiest op dit soort randverschijnselen zit te wachten. Dat hij Groningen leuk vond, heeft Jason Isbell duidelijk genoeg gemaakt, en hopelijk heeft Groningen hem ervan overtuigd dat het wederzijds is. Als hij weer hier komt, ga ik er zeker weer naar toe!

'dansje' met Derry DeBorja en zijn gigantische accordeon - foto Kirsten Bakker

‘dansje’ met Derry DeBorja en zijn gigantische accordeon – foto Kirsten Bakker

 

 

One thought on “Jason Isbell – again

  1. Pingback: … in tijden van corona (4) | Chez Angus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s