Heilig

Achterstallig onderhoud

3 van de minstens 5 posters

3 van de minstens 5 PKN-reclameposters

Na een hectische en emotionele periode keert nu langzamerhand het gewone leven terug in huize Angus. Hoog tijd om de digitale versie te plaatsen van de column die ik al in november schreef, en die in december verscheen in ons lokale kerkmagazine Kerk in Stad. De ‘reclamecampagne’ loopt nog, dus mijn mening erover geldt ook nog.

doe je in de kerk?

Reclamemakers zijn het er onderling over eens dat een campagne vooral geslaagd is wanneer er veel over gepraat of geschreven wordt. De vraag of die uitlatingen positief of negatief zijn is van minder belang – als ze het maar over je hebben. Nou kan het zijn dat ik niet met de juiste mensen omga en niet de goede kranten lees, maar ik vind het, na de eerste reuring, een beetje stil worden rond de campagne van gelovendoejeindekerk.nl.

Eerst waren er wat christelijke media die, verrast of onthutst, meldden dat het woord ‘God’ niet op de affiches voorkwam. Daarna heb ik er niet veel meer over gezien of gehoord. Kan het ‘de gewone burger’ niks schelen wat je in de kerk doet? Wat doe je eigenlijk in de kerk? Behalve geloven mag je volgens de posterteksten in de kerk ook nadenken, verwonderen (wie?), twijfelen, onthaasten, troosten en helpen. Maar dat mag je overal, toch? Is dat nou zo bijzonder dat je dat in de kerk ook doet? Moet dat op een affiche verkondigd worden? Weten de mensen dat dan niet?

Dat zou een treurige zaak zijn: dat ‘men’ denkt dat je in de kerk niet mag nadenken en twijfelen bijvoorbeeld. Nou is het nog niet zo heel lang geleden dat dat hier en daar wel zo was, maar die tijd ligt toch hopelijk al een flink eind achter ons. In ‘verwonderen’ zit het woord ‘wonder’, en dat lijkt me nou typisch een kerk-woord, dus dat je je in de kerk mag verwonderen is niet zo’n wonder. Met ‘onthaasten’ ligt het net wat moeilijker: de Calvinistische traditie is er één van hard werken en dat ledigheid des duivels oorkussen is. Het feit dat je in de kerk mag onthaasten, kan dus wel wat reclame gebruiken.

Blijven over ‘troosten’ en ‘helpen’. Doe je dat in de kerk? Kun je dat niet veel beter buiten de kerk doen? Ín de kerk is hopelijk genoeg troost en hulp te vinden voor wie dat er zoekt, maar als je hulp en troost te geven hebt, moet je toch gewoon de boer op. Ik denk tenminste dat er buiten de kerk wel eens meer behoefte aan zou kunnen zijn dan daarbinnen.

Maar wat doen we dan in de kerk? Met Kerst zitten veel kerken voor eens per jaar een keertje vol. Het hoort bij onze cultuur, vandaar ook de hang naar bekende, traditionele kerstliederen, en naar de oude woorden ‘En het geschiedde in die dagen…’ Waar komen al die mensen voor? Kerstgevoel – wat is dat? En hoelang blijft dat hangen?

Ik weet wel wat ik in de kerk doe, waar ik voor kom. Ongeveer dan hè, want soms ga je met iets anders naar huis dan waarvoor je gekomen was. Ik kom op zondag in de kerk om er motivatie en stimulansen te vinden om daarbuiten handen en voeten aan mijn geloof te kunnen geven. Zodat ik de rest van de week al dan niet als vertegenwoordiger van die kerk, maar zeker als medemens, kan blijven nadenken, (me) verwonderen, twijfelen, onthaasten, troosten en helpen.

Wat ik in de kerk doe, komt dus neer op opladen. Dat kan ook zo op een simpele affiche: een stopcontact met daarnaast: ‘Opladen doe je in de kerk, geloven overal’.

stopcontact

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s