Heilig

God in je broekzak

imagesDie Nashville-verklaring waar iedereen het deze week over heeft, zit ook mij niet lekker. Mensen die mij kennen zal dat niks verbazen, dus wat dat betreft kan ik er natuurlijk ook het zwijgen toe doen. Dat doe ik niet. Ik wil meeklinken in het veelstemmig regenboogkoor. Ik wil in elk geval duidelijk maken hoe ik erover denk. En of God het daar nou mee eens is of niet, zie ik later wel (of niet).

Maar ik begin hier met de mensen die God erbij halen om hun eigen gelijk te onderschrijven. Het is maar een klein woordje, God, maar mensen hangen er nogal wat aan op. Hun ziel en zaligheid zelfs. En van mij mag dat hoor. Maar waar het begint te wrikken is wanneer ze de ziel en zaligheid van anderen, medemensen, ophangen aan hun ideeën over God. Waar ik een hekel aan heb is aan mensen die God in hun broekzak hebben.

Een broekzak, wat past daar nou helemaal in? Je zakdoek en je sleutels, en misschien wat kleingeld – nou ja, en sommigen hebben hun telefoon erin. En met een beetje passen en meten kan er zo’n klein bijbeltje in dat gedrukt is op vloeipapier. Ik weet niet of die tegenwoordig nog gemaakt worden, maar in mijn kindertijd zag ik ze vaak. Zo’n ding heette dan ook een zakbijbel. Ik kan me bijna niet voorstellen dat er veel mensen zijn die daar ook mee rondlopen, maar ik kan me wel meer niet voorstellen. Wat ik wel zeker weet, is dat, zelfs met zo’n bijbel in je broekzak, God er niet óók in zit.

De afgelopen dagen heb ik allerlei reacties voorbij zien komen op die Nashville-verklaring. De meest hilarische zag ik zowel op Twitter als Facebook: het was een brief aan de opstellers waarin om raad gevraagd werd ten aanzien van andere voorschriften uit de bijbel, bijvoorbeeld op het gebied van slavernij of polygamie – volgens Leviticus mogen wij slaven houden, en mag een man met meer dan één vrouw trouwen. Daar hoor je ‘Nashville’ dus niet over, maar al die teksten staan in diezelfde broekzak-bijbel.

Tegelijk vind ik die Leviticus-teksten net zo’n non-argument als dat van de mensen die vonden dat ik als vegetariër geen leren schoenen mocht dragen. Een vegetariër eet geen vlees – dat zegt niks over zijn kleding. Iemand die vindt dat het huwelijk, inclusief de seks, is voorbehouden aan één man en één vrouw, kan over heel andere zaken heel andere meningen hebben. Dus zo iemand kan best tegen slavernij zijn. Zolang het allemaal meningen zijn waar hij niemand anders mee lastig valt, heb ik daar geen problemen mee. Maar kom me er niet mee aan dat God het huwelijk belangrijker vindt dan het houden van slaven, of dat de mening van God over slavernij wel is veranderd maar die over seksualiteit niet.

En welke God is dat dan? En wat heeft dat nog te maken met liefde, al dan niet met een hoofdletter? De bijbel is op zich al een verzameling boeken, met teksten die het onderling niet 100% met elkaar eens zijn. Als je dat Gods woord noemt, moet je wel heel goed en aandachtig luisteren om al die boeken in je op te nemen en te weten wat je daarmee moet, voordat je er een ander mee om de oren slaat. Sterker nog: als je al die teksten hebt gelezen en op je laten inwerken, zou je ze dan niet eerder terug stoppen in je broekzak? Om er later nog eens, en nog eens, over na te denken, en ze nog weer eens van een andere kant te bekijken?

Misschien kun je het er dan ooit eens samen met een ander over hebben – zie jij wat ik zie, hoor jij wat ik hoor? Maar dan open, en wederzijds respectvol. En hou het anders maar in je eigen broekzak.

 

One thought on “God in je broekzak

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s