Buiten/ik denk wel eens...

… in tijden van corona (2)

DSCN2740 (2)De hoofdletter is eraf: corona is een gewoon woord geworden. Ik zit even mijn blog van een week geleden terug te lezen, en kan alleen maar constateren dat er heel veel is veranderd. Zo snel kan het dus gaan… Ik had het over irritatie, bezorgdheid en optimisme: de verhouding tussen die drie is wel een beetje veranderd, maar vooralsnog ervaar ik ze nog alledrie.

De irritatie is wel aan het veranderen: ik heb de Twitter-mevrouw die er zo op hamerde dat we de zaak onderschatten, geblokkeerd, vooral omdat ze niks wezenlijks toe te voegen had, geen eigen constructieve ideeën over wat we dan wel zoude moeten doen. Maar irritante mensen, of in elk geval gedragingen, neem ik nog steeds waar.

Zo springt de hamsterwoede allereerst in het oog; de afgelopen dagen heb ik bijna dagelijks mijn boodschappen in de wijksupermarkten proberen te doen, en ik ben van de ene verbazing in de andere gevallen. Afgelopen donderdag haalde ik nog vrolijk één exemplaar van het grote pak toiletpapier dat in de reclame was – een dag later was er in de hele wijk geen papier meer te koop. Wie koopt dat, en waar bewaar je dat allemaal? Er is de laatste dagen al veel over gezegd en geschamperd, en ik sluit me daar van harte bij aan: mensen, doe normaal je boodschappen! Als je ziek wordt, bel of mail je mij maar, dan neem ik wat extra’s voor je mee. En laat ook wat over voor de mensen die nog wél elke dag naar hun werk moeten.

Mijn irritatie gaat ook over mezelf: ik kijk af en toe gek aan tegen mensen die anders met deze hele crisis omgaan dan ikzelf doe. Mensen die meditatie-, gebeds- of reiki-groepjes oprichten vanuit het idee dat ze daarmee invloed kunnen uitoefenen op het verloop van dit stuk geschiedenis, ik kan niet met ze meedoen. En dat gold ook al voor het applaudisseren voor de mensen in de zorg op dinsdag: het lukte me niet om zelf ook klappend buiten te gaan staan. Ik keur het niet af, ik vind het eerder hartverwarmend, en ik heb een grenzeloze bewondering voor diezelfde werkers in de zorg en aanverwante sectoren, maar ik kreeg het niet voormekaar om me aan te sluiten bij het outdoor-applaus. Ik wil natuurlijk ook mijn steentje bijdragen, maar hoe? Als ik wat voor je moet redigeren, vertalen of schrijven, ben ik je vrouw, maar wat kan ik verder doen?

En dan zijn er nog die halfgare demagogen die het lef hebben om deze tijd aan te grijpen om zichzelf te profileren. Als wat? denk ik dan, want wat mij betreft zetten ze zich lelijk te kijk als gevaarlijke profiteurs van andermans ellende. Een president die het bestaat om te proberen het Amerikaans alleenrecht op een medicijn te kopen, fractieleiders die moord en brand schreeuwen in het kamerdebat over de genomen en nog te nemen maatregelen, alleen om zichzelf in de kijker te spelen. Ik mag lijden dat degenen die op hen gestemd hebben, zich dit gedrag herinneren bij de volgende stembusgang.

Ja, de irritatie is gegroeid. En dat geldt ook voor mijn bezorgdheid. Het aantal ziektegevallen stijgt harder dan met tests bij te houden is. Het feit dat er momenteel hele verpleeghuizen en vergelijkbare instellingen op slot gaan, gebeurt vanuit de beste bedoelingen, maar wat heeft dat een nare bijwerkingen. Juist in tijden dat mensen elkaar zo nodig hebben, niet dichterbij kunnen komen dan anderhalve meter: ik geef het je te doen, áls je al zo dichtbij kunt komen. Wat doet zoiets met mensen, of ze nu van het aanrakerige type zijn of niet? Zelf durf ik intussen ook niet meer op bezoek te gaan bij mijn hoogbejaarde schoonouders, zolang niet zeker is of mijn vriendin corona-vrij is. Want als zij het heeft, waarom zou ze mij er dan niet mee besmet hebben?

In het bijzonder denk ik nu ook aan mensen met allerlei mentale problemen. Ik weet er (bijna) alles van; ik functioneer zelf al ruim 15 jaar niet goed zonder antidepressiva. Wat doet dit met mensen die al te maken hadden met burnout-verschijnselen, angststoornissen, psychoses en allerlei ingewikkelde combinaties van syndromen en pathologieën? Therapiesessies bij de hulpverlener op de bank worden omgezet in telefonische consulten, al dan niet met beeldverbinding, maar hoe werkt dat, en werkt dat voor iedereen even goed? Wie houdt de vinger aan de pols? Ik heb hier geen antwoorden, dus misschien moet ik me er verder ook maar over stilhouden.

Okee, is er dan ook nog wat over van mijn optimisme? Zeker wel, al was het alleen maar omdat ik gisteren het bericht kreeg dat een goede vriend vader gaat worden. Is dat reden tot optimisme? Ik vind van wel; ik hoop dat er hierna een generatie opgroeit die voort kan bouwen op de voordelen van deze crisis, nadat wij de nadelen hebben verslagen of omgebogen. Er valt heel veel te leren van alles wat er nu gebeurt; daar is al een begin mee gemaakt, en dat gaat door in rap tempo. Dat zal ook wel moeten, want er moet in elk geval een middel worden gevonden om het COVID-19-virus te bestrijden. De eerste signalen tekenen zich al af. Te vroeg juichen is niet verstandig, maar het toejuichen en aanmoedigen van de nieuwe helden die hier aan werken, mag wat mij betreft doorgaan (ook als je niet voor het raam staat).

Ten slotte: ik ben nog steeds optimistisch over de gemeenschapszin die ik waarneem,  in mijn eigen buurt en stad en ver daarbuiten. Dwars tegen al die irritante types in zie ik mensen die elkaar helpen en steun geven op manieren die we tot voor kort niet voor mogelijk hielden. De creativiteit groeit en bloeit op allerlei terreinen, heel praktisch, maar ook op cultureel en kunstzinnig gebied. Het zou best eens kunnen dat zich juist in deze tijd heel nieuwe artistieke stromingen ontwikkelen. In de beeldende kunst, in de literatuur en de muziek, en alles wat zich daartussen en daaromheen bevindt. Het maakt me nieuwsgierig – en dat is wat mij betreft een optimistisch gevoel.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s