Uncategorized

Vakantie in tijden van corona

img_20200616_142047239Ik ben de tel kwijt, en ik ben op vakantie, dus hoef ik van mezelf niet op te zoeken de hoeveelste dit is. Dit is maar een korte vakantie, maar we zijn wel even echt ergens anders dan thuis. Hier horen we bijna alleen maar vogeltjes fluiten, en ruiken we vlierbomen en kamperfoelie. Maar buiten onze bubbel gaat de gewone wereld door, elke dag. Daarom ook is het goed om deze vakantie óók te gebruiken om de hersenen te blijven prikkelen, in dit geval met boeken.

Gisteravond las ik Dear Martin uit, het tweede boek van deze vakantie, en nu moet ik het gelezene eerst even verwerken. De dag ervoor was ik klaar met het lezen van A Different Drummer, ook al zo’n verhaal dat je niet zomaar even leest om vervolgens over te gaan tot de orde van de dag.

In beide Amerikaanse boeken zijn de hoofdpersonen zwart. In ADD gaat het vooral over de raadselachtige uittocht van Tucker Caliban uit een denkbeeldige zuidelijke Amerikaanse staat, en de gedachten en bedenksels van de overwegend witte achterblijvers. Het is alsof je over de Exodus leest door de ogen van de Egyptenaren. Alleen speelt deze Exodus zich eeuwen later af, midden in de 20ste eeuw (in 1957, het geboortejaar van o.a. mijn geliefde). En deze Exodus voltrekt zich zonder dat er officieel nog sprake is van slavernij. Maar de onvrijheid die er nog steeds is, is van een andere orde. Tucker Caliban heeft de vrijheid die hij in theorie bezit, nog nooit weten te benutten, omdat het hem niet gelukt is om los te komen uit de onzichtbare banden met de familie die zijn voorouders als slaven kocht. Dat zijn banden van een heel andere orde dan de ketenen waaruit de eerste Caliban zich al wist los te maken.

Ook Justyce McAllister, hoofdpersoon van Dear Martin, is bezig zichzelf te bevrijden. Zijn strijd vindt plaats in onze tijd, en is dezer dagen weer helemaal actueel. Het gevecht tegen vooroordelen is een ongelijke strijd; vooroordelen zijn zo hardnekkig dat ze maar al te vaak over het hoofd worden gezien. Ik maak me er zelf ook schuldig aan, ook al denk ik van mezelf dat ik heel ruimdenkend ben. Alleen dat woord, ‘ruimdenkend’ is in feite al een instinker – is ruim denken beter dan krap denken? Veel (witte) schoolgenoten van Justyce vinden  zichzelf ook heel ruimdenkend; ze accepteren hun zwarte medeleerlingen immers in hun midden? En zij zijn toch ook boos als Justyce door de politie wordt gearresteerd omdat hij zwart is?

Justyce schrijft brieven aan Martin Luther King, die hij ziet als zijn grote voorbeeld, maar tegelijk als iemand aan wie hij nooit zal kunnen tippen, én als degene die weliswaar de goede strijd streed, maar wiens droom nog altijd niet meer is dan dat. Is het dan niet toch beter om de strijd gewapend voort te zetten? Justyce tobt er zwaar mee, helemaal nadat zijn beste vriend ook slachtoffer wordt van politiegeweld met een racistische onder- (of misschien zelfs boven-)toon.

Beide schrijvers is het gelukt om mij mee te trekken in een wereld die ik alleen als buitenstaander kan bekijken, ook al toon ik nóg zoveel begrip voor mensen van kleur. Maar zelfs als ik aan hun kant mee vecht, kan ik ten diepste niet navoelen wat zij dagelijks ondervinden. Ik kan me alleen maar blijven verdiepen in de kenmerken van het onrecht, en blijven proberen het de wereld uit te krijgen.

Mede daarom ben ik ook zo blij dat Gail, de vrouw over wie ik in mijn vorige blog schreef, die blog ook onder haar eigen vrienden heeft gedeeld. En we kunnen haar ook helpen, door bij te dragen in de kosten die ze moet maken om haar advocaat te betalen voor haar aanklacht tegen de politie. Wil je weten hoe, neem dan maar even contact op.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s