Uncategorized

Gerold worden… in tijden van corona

Eindelijk mocht ik naar Engeland, naar mijn zieke zusje. Met de trein, want we blijven behept met vliegschaamte. Ik had het allemaal keurig uitgezocht, Lief had de tickets geprint en op zaterdagmorgen om kwart over acht vertrok deel 1 van een treinrit met 6 overstappen. Mondkapjes, o nee, gezichtsmaskers mee, want dat moet in het openbaar vervoer, zowel in Nederland als in de andere landen waar ik door en naar toe zou reizen. Een benauwde boel, met beslagen brillenglazen en geïrriteerde oren: je hébt er wat voor over. Ach, ik ben de enige niet, al zag ik onderweg veel mensen vals spelen. Lapje onder de neus, of zelfs nóg lager. Ik moet zeggen: het is wel goed voor de lijn, want telkens als je even wat wilt eten of drinken, moet je de regels overtreden.

Pas op deel 4, voorbij Rotterdam, was ik ontspannen genoeg om eens af en een stukje in mijn boek te lezen. De man links achter me die net na Antwerpen vroeg of dit de trein naar Gent was, vormde even een kleine afleiding; ik dacht dat hij fout zat, en zei hem dat. Wat ik niet opmerkte was dat op dat moment rechts achter me iemand een graai deed in mijn tasje. Dat hoorde ik pas een kwartier later, toen ik na 3x mijn tas omgekeerd te hebben en alle andere plekken waar mijn telefoon niet eens kon zijn had nagekeken. Ik vroeg rondom me of iemand een paarse telefoon had gezien. De vrouw die al achter de man die zogenaamd naar Gent wou had gezeten, schrok en zei: ‘Dus toch… Bent u uw telefoon kwijt? Dan is dat zonet gebeurd, toen die ene man wat aan u vroeg. Ik zag de man die recht achter u zat, een rare beweging over uw stoelleuning maken. Maar ik wist het niet zeker, dus ik zei maar niks…’

Paniek. In mijn telefoonhoesje zitten standaard ook mijn bankpas en creditcard. En nog wat dingen, daar zal ik in de loop van de tijd wel achter komen. Lieve mensen om me heen boden hun telefoon aan om het thuisfront mee te verwittigen, maar ik kreeg lief in eerste instantie niet te pakken. SMS dan maar, en intussen zelf nagaan wat ik nog wél had. Paspoort, check; tickets, check. Dus ik kon in elk geval tot in Londen komen. En dan? Ik zou pas daar een treinkaartje kopen naar het stadsdeel waar mijn zusje woont. Maar hoe kom ik aan ponden? Geluk bij een ongeluk is dat ik wat contante euro’s bij me heb. Duimen maar dat ik die ergens kan wisselen.

Met de WiFi van station Brussel kon ik op mijn tablet nog wat mensen waarschuwen. Ik had inmiddels gezelschap gekregen van een Nederlandssprekende jongeman, die zo vriendelijk was me zijn telefoon te laten gebruiken om nogmaals naar huis te bellen. Deze keer lukte het, en kon ik even uithuilen tegen een vertrouwd stemgeluid. Toen ik even later een berichtje op Facebook had gezet, reageerde hij al met de melding dat mijn telefoonnummer en bankpas en creditcard al geblokkeerd waren. Natuurlijk zitten er pincodes op die pasjes, maar hoe snel en gewiekst zijn zulke lui? We moeten het afwachten.

Mijn vertrouwen in de mensheid heeft tegelijk weer een deuk opgelopen, én een oppepper gekregen, want behalve die criminelen heb ik vandaag ook een paar heel aardige mensen ontmoet. De facto zijn die laatsten nog steeds in de meerderheid. Moraal van dit verhaal: de bescherming van een mondkapje heeft zeker zijn beperkingen, al was het alleen maar omdat die ene vrouw maar een half signalement kon geven…

Extra plusje: de mevrouw van de Britse spoorwegen wilde mijn euro’s niet aannemen voor het treinkaartje voor het Londense deel van mijn reis. Ze schreef met de hand een ticket uit waarmee ik op de plaats van bestemming kon komen. Zo lief… En op het station zat mijn nichtje me op te wachten.

One thought on “Gerold worden… in tijden van corona

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s