Buiten

Bruiloft in tijden van corona

Al bijna een jaar geleden werd mij het eervolle verzoek gedaan om te spreken bij de trouwplechtigheid van een jong stel dat ik ken. Voor veel stellen is zo’n toespraak een verplicht nummer waar je nou eenmaal niet onderuit komt; lang niet elke trouwambtenaar is geselecteerd op speechvaardigheid. ‘Mijn’ bruidspaar had weinig zin zich op ‘de mooiste dag van hun leven’ te laten toespreken door een onbekende. Ik had hier en daar wel eens laten vallen dat ik heel graag ‘babs’ (bijzonder ambtenaar van de burgerlijke stand) wilde worden, en dat was dit stel ter ore gekomen. Nu ben ik nog steeds geen babs, en het was op dat moment onduidelijk of en hoe ik dat zou kunnen worden. Ik ging op onderzoek uit, belde gemeentehuizen en mailde met trouwambtenaren, en ontdekte dat het allemaal niet maar zó zou gaan. Hoe al die bekende Nederlanders ooit trouwambtenaar voor één dag geworden zijn, is me nog steeds een raadsel – hier in het Noorden kreeg ik alleen ‘njet’ te horen. Nu wil het geval dat één van mijn oud-collega’s babs is, en wel in de gemeente waar de trouwlocatie zich bevindt. Samen met haar hebben we een constructie uitgedokterd die voor alle partijen meer dan acceptabel was. De echte babs zou alle officiële handelingen en teksten verrichten en uitspreken, en ik zou ‘de toespraak’ doen.

De trouwdatum stond al lang vast, evenals de locatie, en de outfits waren ook al gekocht, toen in maart ineens de hele wereld in het honderd liep, om dezelfde reden als die waarom er tegenwoordig boven mijn blog steeds ‘in tijden van corona’ staat. Ook bij het bruidspaar sloeg de twijfel toe. Moet je wel een trouwfeest willen geven als dat zoveel risico’s met zich meebrengt en er, los van die risico’s, zoveel beperkingen zijn aan wat er kan op zo’n dag? Pas begin juli, toen de eerste golf al even achter de rug was, en de strengste maatregelen wat versoepeld waren, besloten ze dat het feest toch door moest gaan. De plechtigheid zelf zou zo mogelijk in de open lucht plaatsvinden, de Amerikaanse getuige kon een vliegticket bemachtigen, en de locatie bood alle medewerking om er een corona-proof bruiloft van te maken, er zou voldoende afstand tussen de tafeltjes zijn, her en der zouden ontsmettingsmogelijkheden worden aangeboden, en op het overdekte terras zou ’s avonds gedanst kunnen worden met behulp van een silent disco (met een koptelefoon op dus). En in plaats van het traditionele receptieboek zou er een photo booth met voetbediening worden ingericht, zodat niet iedereen met dezelfde pen zijn naam in een album hoefde te schrijven, maar een vrolijke foto van zichzelf kon laten maken.

Het ging er dus toch van komen. Met een groep welwillende en voor elkaar zorgzame mensen zou het toch moeten kunnen, was de gedachte. De berichten over de bruiloft van onze minister van justitie Grapperhaus kwamen dan ook wel op een vervelend moment: net een week voor ‘ons’ feest. Nu is een minister van justitie natuurlijk niet zomaar iemand (ons bruidspaar trouwens ook niet, maar u snapt mij wel), maar ik heb de reacties op zijn feestje met gemengde gevoelens bestudeerd. Want wij konden op onze klompen aanvoelen dat die anderhalve meter ook op deze bruiloft een lastige afstand zou worden, zelfs al werden er geen handen en zoenen gegeven (behalve dan door het bruidspaar onderling).

Het werd een prachtig feest, met een stralend bruidspaar. De plechtigheid is inderdaad buiten voltrokken, met een paar regendruppen op de trouwakte en niet helemaal zonder paraplu’s, maar grotendeels in een lekker zonnetje. Omdat ik de bruid al twintig jaar ken, kon ik vooral over haar wat persoonlijke noten toevoegen, en ook de gom gaf aan dat hij blij was met de speech. Ik had dan ook ruim de tijd gehad om mijn oren her en der te luisteren te leggen, en had ook mijn ogen goed de kost gegeven bij de paar ontmoetingen die we ter voorbereiding hadden.

Foto’s hebben we nog niet – die zijn gemaakt door een officiële fotografe, en nog niet vrijgegeven voor publicatie op sociale en vergelijkbare media. Het feest heeft geduurd tot na middernacht, maar toen lag ik thuis allang op één oor, dromend van nieuwe bruidsparen die mij als ceremoniespreker willen inhuren.

maatregels(binnen een paar weken zullen we weten of het ons coronaproof gelukt is…)

 

 

2 thoughts on “Bruiloft in tijden van corona

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s